Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10 MIJNE KINDERLIJKE

hoop, engelen-vreugde' flinkerde dan in basre kwijnende oogen; en ik — hoe zeer mijne eigenliefde fidderde voor dituur—ik verlangde 'erindieoogenblikken na, omhaaren wil.

Én moest ik dit niet, als ik haar lot op aarde en haare verwagting , tegen elkander woog ? Hier was de braave Vrouw niet gelukkig. Zoo iemand, dan heeft zij haar pad met traanen bezaaid. Van haare vroege jeugd tot aan haaren wegzinkenden ouderdom, kende zij- lijden; en haare kleine levensgenoegens waren altijd met verdrietelijkheden van veelerleien aart doorweven: onbekende, en voor de wereld verborgene zorgen knaagden dikwijls aanhaar hart. vermoordden haare ftille rust, en zouden, had de godsdienst haar door geen' genoegzanien tegentroost onderfteund, haar lang verilonden hebben. Door hoe veel lighaams lijden werden haare zielskwellingen dikwijls afgewisfeld! doch nimmer verloor zij den moed; uit elke beproeving kwam zij grooter, meer geoefend in geduld, ver. trouwen, en hoope te voorfchijn; door el-

Sluiten