Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«4 mijne kinderlijke enz.

was niet in het geruis van eenen zwaarea ftorm, waarvoor gij altijd vreesdet — maar in 'tfuifen eener zagte ftilte; geenefchokken, geene angften des doods maakten uwelaatfte. uuren akelig; uw cntflapen was zagt, als, de avond- Ouimering van eene vermoeids.

Slaap,! flaap dan zorgelops en ongeftoordt lieve, afgematte Moeder! geniet hier eenen rustigen nacht tot gij Ontwaakt in den joagi ften morgen. Eerbiedig kniel ik neder bij uw lijk; ik dank uwen Verlosfer dat uw ftrijd volftreden, en uw lijden geëindigd is; en met dezen tederen kuseh op uwq bleeke lippen, met deze bevende hand op ü .ven kouden boazem, dank ik God dat ck eens onder uw hart fliep, en dat het zoo, lang voor mij klopte.

En nu zal ik dit doods verblijf verba,ten. Dit ontzielde lighaam heeft geen hulp.* geen zorg van iemand onzer meer nodig — maar Engelen zullen het bewaaken tot het eens Engel wordt.

Sluiten