Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»r4 DE ADELAAR EN DE KONYN. -

DE ADELAAR EN DE KONYN.

Een Adelaar vervolgde een' jong' Konyn; beducht Voor's Arends klaauw, nam 't beest de vliigt,

En zag op zynen weg een Keverhol geopend, Waarin het dier, op uitkomst hoopend',

Zich waande vry te zyn voor'tfeherpziende Arendsoog.

Elk gist licht dat het beest zich jammerlyk bedroog.

Onze Adelaar, wel verr' van 's Kevers woning te achten, Valt op 't Konyn, met Arendskrachten.

De Kever pleit voor 't beest, met tranen in 't gezigt.

„Vorstin der vogelen, dus fpreekt hy, 't valt u licht

„ Om, ondanks my, uw prooi op mynen grond te ontlyven,

„Maar,'k bid u, laat myn grond toch ongefchonden blyven; 't Gcfmeck myns vrinds Konyn zy op uw hart van klem; „Of anders dood my nevens hem.

„Wyleven vrindclyk, als broeders, in dees ftreken."

Dc vogel van Jupyn, verr' van één woord tefpreken,

Slaat

Sluiten