Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

282

GESCHIEDENIS

Philips deIL van Spanje.

Hongersnood,vanPest vergezeld , regten de droeviglïe jammeren in Leyden aan.

me: zo u mijn lichaam dan ter haate flrekken kan, rijt het, i'uwen nooddruft, onbefchroomd, van één , en deelt het, zo wijd het ftrekken mag , ik hen des getroost, en offer het vrijwillig aan de gemeene zaak en uwe hehoejten op. Zulk eene taal, die Godsvrugt, Vaderlandliefde en Vrijheidsmin ademt, en de merktekens draagt van de welgemoedheid eener geruste ziel,in 't midden van het dreigende gevaar,bedekte de verzoekers met fchaamte, en zij keerden, zonder een woord te durven fpreeken , weder tot hunnen pligt; de zamenrottingen veeier Ingezetenen , door sood den Vijand genegen, verdweenen. 's Burgervaders betoonde heldenaart ontdak den heldenmoed aller Burgeren. Zij vervoegden zich op de Vesten, en riepen den Spanjaarden , die hun tot daadigen aanzogten , toe , dat zij , eer dit te doen , den „ flinkerarm zouden opëeten , en met den rechter „ vegten, of de Stad in brand deeken, en zich met „ de hunnen onder de puinhoopen begraaven." De aanmaaningen hunner Vrouwen , die hongersnood min dan de balddaadige geilheid der vijandlijke knegten vreesden, dijfden hun kloekmoedig opzet.

Middelerwijl leden de Belegerden de fchriklijkheden des prangenden hongers. In den laatden tijd des belegs vondt men 'er veelen, die, in zeven weeken, geen brood geproefd hadden. Paarden-,Honden- en Kattenvleeseh was eene lekkernij voor de aanzienlijken. De afgeknaagde beenderen werden door de verhongerden andermaal opgezogt en uitgezoogen , de mest- en vulnishoopen omgewroet, of 'er ook iet eetbaars

Sluiten