Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

449 GESCHIEDENIS

Philips de II. van Spanje.

1 < 1 i I <

l I i

f

h i c

vondmaal deelde hij , gelijk de Hervormden, onder twee tekenen uit, doch liet een ieder , op eigen beproeving, ter Tafel des Heeren toe, geene Geloofsbelijdenis afvorderende. De Kerkmeefteren bekleedden bij hem de plaats der Ouderlingen, endegewoone Armbezorgers der Parochie die van Diaconen. De Ban en ftraffe der openbaare zonden oordeelde hij tot het Ampt der Overheid te behooren ; 't kwam den Broederen toe, elkander uit liefde te vermaanen. De Tugt en Ban op den Geneeffchen voet ftondt hem tegen, hij hieldt dezelven voor geweetensdwang en sen overblijfzel van het Pauslijk juk. Alle vervolging, om het verfchil'van begrippen, wraakte hij ten [terkfte, en, gevolglijk, Beza's Ketterdoodenj. Op ien Predikftoel leerde hij geen Catechismus ; de Bij>el alleen was de zijne. Van Verborgenheden, v?n le Voorbefchikkinge, de Erfzonde , en andere ftuk;en , voor welken de Hervormden zeer ijverden, prak hij fpaarzaam. Vast van begrip, dat die veraoren gingen, door eigen fchuld en moedwil, zich tien ramp op den halze haalden, drong hij, metee, e hartroerende welfpreekenheid , aan op Godzaligeid, Liefde, en alle ChristlijkeDeugden. Willem e I, bij hem ter preeke geweest zijnde, verklaare, dat het hem niet heugde , ooit beter Predicatie ehoord te hebben. Om de zulken, die nog aan den loomfchen Leertrant gewoon waren , te trekken, wam hij hun te gemoete met het verklaaren der 'uangelien en Epistelen op de gewoone Zondagen, nthooden zijnde, ging hij Zieken, van welk

[ eene

Sluiten