Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GESCHIEDENIS

Maurits,

ders der Zeefteden zagen dit verbod aan , als gefchikt om op éénmaal de bron huns handels en rijkdoms te floppen. Zij ftorten daar over de bitterde klagten , en toonden dat Leicester, die, zich aanfteüende, als of hij de geheele Zee in zijn geweld hadt, door dit bedrijf, wel verre van den Spanjaard in ongelegenheid te brengen, niets anders zou uitwerken, dan het verrijken van vreemde Mogenheden, die hun het noodige zouden aanvoeren, terwijl onze Zeevaard en Handel kwijnde, en het daarenboven te dugten dond, dat de Oosterlingen zouden zamenfpannen tot ons bederf, en het herwaards voeren van cte noodigde waaren belemmeren. De Staaten,door hem op zulf een gewigtig duk niet geraadpleegd, hielden hem dezelfde zwarigheden voor. Te vergeefsch. Baat- en eerzugtige vleiers hadden alleen het oor van Leicester en wisten hem diets te maaken, dat de Embdets, Deenen, Schotten en Oostertingen, ontziende deri Engelfchen en Veréênigde Gewesten t'zamengevoegde magt ter Zee, uit zijne hand zoude komen aazen, en, onder fchijn van Vrije - rijsbrieven te koopen, een tol tot onderdand des Oorlogs betaalen: ook dondt 'er niet weinig te komen van de boeten, op het overtreeden van 't verbod: vermids 'er Perfoonen waren aangedeld, met magt om der Koopluiden Boeken op te eisfchen, en daar uit natefpooren, of zij zich ook aan verboden Handel hadden fchuldig gemaakt : waar door weshalven de zwaarigheid, dat het verbod op 't duk der Zeevaart de middelen, die de Landen in daat dekten, tot het voeren

van

Sluiten