Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maurits.

172 GESCHIEDENIS

in twijfel tusfchen de Eenhoofdig een GemeenebestRegeeringe. Veelen zagen een uitfteekend Hoofd aan, als zo noodzaaklijk voor een Lichaam van Staat, als voor het menfchlijke. Het gedrag des Hertogs van Anjou hadt meer gediend, om hun een vooroordeel tegen de Franfchen en de Catholijken, dan een weezenlijken afkeer van de Vorftelijke Regeermg, in te boezemen: Maar toen Elizabeth en Leicester hun overtuigd hadden, dat de Protestanten hun even zeer bedroogen, kreegen zij een wantrouwen van de Vorstlijke regeering in 't algemeen, en het fteunenop de hulp van buitenlandfche Mogenheden. Zij begonnen ernstiger te denken op het vormen van een onafhanglijk Gemeenebest. De Vorsten en vreemde Heeren, ontdekkende dat zij, die door de Bondgenooten geroepen wierden, onder de voordeeligste aanbiedingen , en die zij met de fchitterendfte tijtels befchonken, fteeds met tegenfpraak te worstelen hadden , en 'er met fchande afkwamen, begonnen minder fmaaks te krijgen in dat bewind. Zij wanhoopten volflaagen gezag te voeren over een Volk, zo onderneemenden zo vermogend, als het flegts bedagt, wat het vermogt. De geest der Vaderlands-en Vrijheidsliefde won langs fioe meer velds, en men begon te bedenken, dat, kon een vreemdeling, als Leicester , zo veel uitvoeren, een ingebooren Heer, wilde hij zijn gezag misbruiken, nog meer en wisfer middelen bij de hand zou hebben 4 om de Volksvrijheid te verdelgen. Dit wekte afkeer van het Eenhoofdig gezag; dit deedt hun de zinnen fcherpen op eene

foort

Sluiten