Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

236

GESCHIEDENIS

.Maurits.

Dood van Parma.

nende, trok derwaards met een talrijk Leger. Hij dagt, alles te moeten onderneemen, om hetzelve te. hulp te komen. In den waan, datnietsiu ftaatwas, om verwinnenden wederftand te bieden aan de oude ervaarene Spaanfche benden , viel hij, op 't onverwagtst, de Verfchansfingen van Maurits aan. Doch de tijd, dat een hand vol Spanjaarden geheele Legers verfioeg, was uit. De ongevormde Soldaaten werden Helden onder een zo bekwaam Veldheer, als thans der Staaten benden aanvoerde. Verdugo mogt hun, met het aanbreeken van den dag , naderen , zij fchikten zich terftond in hunne gelederen, zagen den Vijand onder de oogen a en fneeden den hertred af aan allen, die zich te verre gewaagd hadden : met fchande en verlies namen zij de vlugt. Maurits vondt het ongeraaden de vlugtenden te vervolgen , en liet zich , door de aantokkelingen van Vlrüugo , niet, uit zijne Verfchansfingen, tot eenen Veldflag lokken. Hij zette het beleg voort, en Koeverden, geene hoop op ontzet ziende, gaf zich over. De Verwinnaar liet 'er eene Friefche E-ezetting, hoe zeer de Over ijs felfchen daar tegen morden (*).

Zo veele opeenvolgende vermeefteringen en voordeelen, door Maurits behaald, benamen den Spanmarden den moed. Zij durfden dat jaar niets onderneemen. De Hertog van Parma , die gedagt hadt de verloopene zaaken te herftellen , kon niets uitvoeren. Hij was, van zijn laatften tocht na Frankrijk,

met

CO Bor, XXIX. B. bl. as —. 32,

Sluiten