Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maurits.

390 GESCHIEDENIS

nomen 5 welke het onder de andere Stadhouders behieldt. Deeze Prins kan aangemerkt worden als de eerfte Stadhouder, door de Staaten van Holland en Zeeland aangedeld. Zijn doorlugtige Vader hadt een veel grooter gezag genoot en: naardemaal deeze beide Gewesten hem, geduurende den Oorlog , de Hooge Overheid hadden opgedraagen. De Spanjaarden vleidden zich met het denkbeeld van 't geen zij wederfpannigheid noemden, in het bloed des onfterfiijken Willems verdelgd te hebben. De Bondgenooten zelve dagten, niet Baande te kunnen blijven , zonder een nieuw Hoofd te kiezen. Maurits deedt de hoop der eerst- en de vrees der laatstgemelden verdwijnen. Zo ras Leicester deeze Landen verlaaten hadt , zogt het Volk, gewoon een Hoofd aan '£ StaatsbeBuur te zien , en verrukt op de ontdekking van de fchitterendde hoedanigheden in den Zoon des Grondleggers der Vrijheid, diens magt te vermeerderen. Geplaatst aan 't hoofd van den Raad van Staate, tot de waardigheid van Stadhouder iu vijf Gewesten verheeven, belast met hetbeftuurdesKrijgs, het handhaaven van de waardigheid der Staaten, van de Voorregten der Steden , en de verdeediging des Godsdiensts , in Holland en Zeeland gemagtigd, om, benevens de Gecommitteerde Raaden , de Burgerneefters, Schepens en de Wet te veranderen, en Ampten , die voorheen ter begeevinge der Stadhouderen gedaan hadden , te begeeven ; onder zekere bepaalingen , Brieven van genade, vergiffenis, wettiging , en dergelijken , die bij den Geheimen Raad

te

Sluiten