Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der. NEDERLANDEN. 531

„ te ontdoen?" In deezervoege gaf Maurits zijne meening duidelijk te kennen , en Liesveld daarop te verdaan, dar zij alleen den last derNederlandfche Staaten kwamen uitvoeren, zondermedeweeten der Spanjaarden. Doch Maurits, van het tegendeel bewust, en dat de Graaf van Fuentes niet dan zijns ondauks deeze Onderhandeling hadt toegedaan, haalde een papier , dat Liesveld ten boezem uitftak , daar uit, en befchaamde de Afgevaardigden, met te toonen, dat het een Berigtfchrift was , door Fuentes medegegeeven : en het bleek, naderhand, dat zij niets mogten fluiten , dan op 's Konings naam.

Onverrigter zaaken keerden zij te rug. Bij hunne t'huiskomst, vonden zij eene menigte Vaderlandlievenden, die deeze Onderhandeling wilden voorgezet hebben, b weerende: dat het verzenden der ,, vreemde Krijgsknegten, zo redelijk inzichzelven, „ en dermaate de wensch was van alle de Nederig landeren , dat men deezen eisch niet kon wraa„ ken. Een Vorst," voegden zij 'ernevens, „kan „ dikwijls , zonder fchande, dulden, 't geen hij met

geene voeglijkheid kan toeftemmen : menigmaal •„ moet hij het gemeene nut boven het ftrenge des 9, reg's Bellen. Deeze grondregels te volgen kwam „ nooit beter te pasfe, dan nu; nimmer was'er een „ ongelijker kans: Volken, ten einde adem, konden „ den Krijg niet voeren tegen Bondgenooten , ver-

rijkt door een Oorlog , die ons verarmt. Wooj', nende aan den mond der Rivieren, die hun ge-

meen-

Maurits.

Verfchil. lende bedenkingen over het handelen met de FeréénigdeGewesten.

Sluiten