Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maurits.

374 GESCHIEDENIS

Emilia blaakte, vermeerderde door deeze tegenkantingen en zwaarigheden. Zij verbeeldde zich , eet vergifFenisfe dan toeftemminge te zullen kunnen verwerven. In 's Gravenhaage wedergekeerd,

deedt zij allen, die haar konden dwarsboomt-n , ten huize uitgaan , en hieldt bij zich alleen eenige vertrouwde Getuigen , ontboodt een Roomfchen Priefter, dien zij noodzaakte, haar, volgens het gebruik zijner Kerke, aan Don Emmanuel te verbinden.

De Algemeene Staaten, die haar als een Kind des Vaderlands aanmerkten , waren zeer gebelgd over deezen ftap , en vervoegden zich in 't Vertrek van Emilia, om haar van haaren Egtgenoottefcheiden. Treffend en aandoenlijk Tooneel! Deeze Prunes, de Dogter van den Grondlegger des Gemeenebests, fchiet, als een blixemftraal, na den Portugeefchen Prins, fchreeuwende: ,,'t Geen God zamengevoegd „ heeft, fcheidt de Mensch niet!" Zij beriep zich op haare meerderjaarigheid , op de Voorregten des Lands, waar in de minfce Ingezeten deelde , en beweerde, dat , in eene zaak , van welke het geluk baars leevens afhing , de genegenheid van haar hart alle vooroordeelen moest opweegen. De Algemeene Staaten verboden Don Emmanual langer 'm'sHaage zich te onthouden, hem gelastende, tot nader bevel, te Schiedam te blijven. Maurits ontzeide zijne Zuster het Hof, en wees haar te Delft eene verblijfplaats aan. Zo veel leeds was voor het tedergevoelig hart van Emilia ondraaglijk. Zij hortte in eene aller» diepfte zwaarmoedigheid, en weigerde, om een einde?

Sluiten