Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der. NEDERLANDEN. 485

fchen Vaartuigen ziende, verbeeldden zich , dat Maurits de vlugt koos , en drongen aan op 't leveren van den flag. Vergeefsch vertoogdeimnhun, dat het veel wisfer was , de Hollanders te bezetten en uittehongeren , of, op 't oogenblik der inlcheepinge , te overvallen : moedig door de overwinning 'p in den vroegen morgen bevogten, klaagden zij, dat men met marren hun zege en buit onihieldt : de Spanjaarden riepen: Hoe meer Mooren , hoe grooter overwinning ! een zeggen, bij hunne Landgenooten in zwaug. De Aardshertog befluit tot deD flag , en maant de zijnen tot dapperheid aan. Maurits, vergezeld van zijnen Broeder Hendrik Frederik, die hem niet wilde verlaaten , reedt door 't ganfche Leger, en fprak het moed in 't lijf, toonende , hoe groot het gevaar, en hoe heerlijk de zege was. Op den tweeden van Hooimaand , 's namiddags ten twee uuren , gaf hij het teken tot den aanval , twee ftukken Gefchuts pp een vooruitgerukte vijandlijke bende losbrandende. De Oorlogfchepen der Staaten, met den vloed het ftrand genaderd , fchocten zo fterk op den rechtervleugel des Vijands , dat deeze na den Duinkant moest wijken. Het gevegt werd algemeen. De overwinning hing, eenige uuren, in twijfel : in 't einde verklaarde zich dezelve voor Maurits. Veel hadt het geholpen, dat hij de Zon en den Wind van achteren , en de Vijand die beide in 't oog hadt , zo dat rook en zand geweldig hinderden. De Aardshertog poogde te vergeefsch zijne wijkende benden op.nieuw te doen aanvallen : met L 5 on-

Maurits»

Sluiten