Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dek. NEDERLANDEN. 551

ken. Doch Maurits , 't zij hij zijne Krijgsknegten niet vertrouwd.', 't zij hij zijne ligging tusfchen twee vuuren te gevaarlijk oordeelde, hieldt zich in zijne verfchansfingen, en bedoot, eerlang, tot den aftocht , onder vooiwendzel , dat veelen der Soldaaten , door ziekte verzwakt, zeer ligt wanorde en verbaasdheid in den drijd zouden baaien. Spinola merkte de verlosfing van Grol aan als eene luifterrijke zege voor hem, en eene leclijke fchandvlek voor den krijgsroem van Maurits. Iu de daad, hij voerde voor deeze Stad uit, 't geen de Hollandfche Veldheer voor Rhijnberk niet hadt durven bedaan. Hendrik de IV. kon zich niet onthouden , om te verklaaren , dat het gedrag van Maurits , in die, heide gevallen , geenzins beantwoordde aan het denkbeeld , 't geen hij van zijne Krijgsbekwaamheden hadt opgevat. Het opflaan deezes belegs en die optocht was te vreemder, dewijl Maurits, den 'flag winnende , al de magt des Aardshertogs kon fnuiken , en de Oostenrïjkfche Nederlanden doen beeven : verliezende, hadt hij gemakiijk kunnen terugkeeren, en het Grondgebied van den Staat dekken, waar voor ook reeds zorge was gedraagen,en*tgeen te gemaklijker viel door den laagen grond en den naderenden Winter (*). Niet gelukkiger waren de Veréènigde Staaten , dit

jaar,

(*) Meteren, XXVIII. B. f. 522. 523. Grotii Hifi. p. 485. Refal. Hali. 1606. bl. 3t$>. Sullv Mem. Tom. UI. p. 66. 68.

Maurits.

Sluiten