Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der. NEDERLANDEN. 553

menhiekltze vooronverwinnelijk en ondoorboorbaar ïri een zeegevegt: op derzelver gezigt deedt de vrees

de Hollanders den fteven wenden. Doch Rei-

nier Klaaszoon, Onderadmiraal van Zeeland , was reeds Haags geraakt: hij hieldt, van de zijnen verlaaten , alleen den Vijand twee geheele dagen bezig. Hij hadt zijn meelle Volk , als mede zijne Masten, verlooren, en het doorboorde Schip dreigde te zinken: in deezen uiterften nood doeg hij de zestig Mannen, hem nog overgebleeven, voor, liever iets wanhoopigs te beftaan, dan, leevende, te vallen in de handen eens Vijands, die van geen iijfsgena wist. Met zijn Volk God om vergiffenis gebeden hebben, de wegens dit beilaan, ftak hij den brand in 't Buskruit , en fprong in de lugt. Twee werden , half verbrand en zieltoogende , uit het water gehaald: de Spanjaarden aanlchouwden met fchrik de woede en wraak, welke deeze ongelukkigen , in gelaad en woorden , betoonden, terwijl zij met den dood worftelden. De overige Vloot liet de Spaanfche Schepen onverhinderd de reis vervolgen : zij bragten den Koning en bijzondere Perfoonen een fchat t'huis, die de inkomsten van twee jaaren beliep. Welk een verlies voor de Staaten 1 Hoe veele verlooren kosten ! Het ongelukkig ilaageo van deezen Tocht wordt deels toegefchreeven aan het valfche denkbeeld , 't geen men zich gevormd hadt van de onverwinnenjkheid der Spaanfche Gallioenen , deels aan de agtloosheid des Luitenants-Admiraal , die geen bepaalden last tot den aanval gegeeven, en verzuimd

hadt,

MhüRITS.

Sluiten