Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n6 GESCHIEDENIS

Maurits.

Zijne dienften, den Fer. éénigden Nederlandenbeweezen.

ftuk, in Frankrijk was. En , als d'Entragues, met traanen in de oogen , den Vorst fmeekte , om het verzenden van deezen, haar hinderlijken, trouwen Hoveling, moest zij zich laaten zeggen : Ik fel een Man, als hij, hoven honderd Matr es f en, als gij zijt l Onderdeund door deezen Staatsdienaar , arbeidde hij fteeds, om zijn Volk gelukkig te maaken : en , gelijk Sully , een bevoegd waardeerder van de groote hoedanigheden deezes Vorften , wiens gebreken hij niet verzwijgt, zich uitdrukt, „ de tijd is al , wat „ hem ontbrooken heeft tot het volvoeren zijner „ roemrijke onderneemingen."

Deeze Vorst, aan wien alle rechtfchaape Franfchen nog met roem gedeuken , en wiens regeering ten voorbedde moet dienen aan alle Vorften , die hunne Onderdaanen beminnen, zal ook bij alle wel» denkende Nederlanderen in roemrijke gedagtenis blijven. Hij vergat nimmer den ijver, door de Staaten voor hem betoond: hij omhelsde hunne belangen met zo veel vuurs als geluks. Zonder de Geldfommen , welken hij hun 's jaarlijks zondt, zonder de uitgeleezene Hulpbenden , die hij hun toefchikte, zonder de ftandvastigheid, waar mede hij zich, hun befchermende , tegen Spanje verzette , is het zeer twijfelagtig, of een gelukkige uithag hunne, wel onvermoeide , maar te zwakke , poogingen tegen de vreeslijke Spaanfche overmagt zou bekroond hebben. Aan hem, eindelijk, zijn ze vetfchuldigd, datzijde erkentenis hunner Oniifhanglijkheid eenen Vijand afwrongen, die' dezelve hun te vuur en te zwaard betwist-

Sluiten