Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ï52 GESCHIEDENIS

Maurits,

Tweede Onderna ud uling.

Staat en Kerk, ja Burger tegen Burger, zouden opftaan. Zo zwaar woog thans dit ftuk bij denzelfden Man, die, eenige weinige jaaren geleden , zijn tegenwoordige Partij, naa gehouden mondgefprek, de hand van broederl'chap toereikte , en tot Doctor in de Godgeleerdheid verhief. Arminius verklaarde, alleen de gevoelens van eenige bijzondere Leer aar en te hebben wederfproken, 't welk hem vrijflondt; dat hij niets dan den vrede der Kerke en de rust des Vaderlands beoogde, en bereid was zijne begrippen geheel openteleggen. Hij helde dit voor met zijne inneemende welfpreekenheid. En 't was, naar 't oordeel van alle de Raadsheeren des Hoogen Raads, de onbuigzaamheid van Gomarus alleen , die te wege bragt, dat de zaak, ten dien tijde, niet wierd bijgelegd : eenigen dier Heeren zeiden , liever voor 't Oordeel van God te willen verfchijnen met het Geioove van Arminius, dan met de Liefde van Gomarus (*).

De verdeeldheid in Kerk en Staat , wel verre van afteneemen , vergrootte. De beide Hoogleeraars werden andermaal ontbooden , om in de Vergadering der Staaten van Holland en West friesland te verfchijnen , ten einde nog eens de proeve te neemen , of zij door vriendelijke zamenfpreekinge elkander zouden kunnen verdaan : hun vergunnende , elk vier Predikanten ter hunner hulpe te neemen, de keuze aan hun laatende. Gomarus en de zijnen maakten,

op

(*) Hesens. Hifi. der Kemonfir. I.D. bl. 74 enz.

Sluiten