Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

194

GESCHIEDENIS

Maurits.

Plaatzen van Holland en Westvriesland, buiten kennis van 's Lan Is Staaten, of van derzelver Gecommitteerde Pvaaden. Zelfs liet men verluiden , dal, ten dien zelfden jaare, daar ter Stede, nog eene Vergadering zou gehouden worden van Predikanten, uit verfcheide Nederlandfche Gewesten. De Staaten namen het houden van zulke Vergaderingen zeer kwalijk, en behoten Burgemeeheren van Amfterdam te fchrijven , om ze te doen fcheiden. Of de tweede wel gehouden zij, is onzeker: in de eerhe gaat vast, dat men overlegd hebbe , op welk eene wijze men best tene Nationaale Synode zou kunnen veikrijgen: en is 'er alle reden, om te denken , dat op dezelve middelen beraamd zijn , om zich meer en meer van de Remonftranten aftezonderen. De toegeevenheid der Amfterdamfche Wethouderfchap maakte de Kerklijken vrijmoediger , indringender en ftouter : men bragt het tot het uiterhe , van openlijk te leeren, gelijk de Burgemeeher Hooft heeft opgetekend, „ dat het der Predikanten Ampt was , de Heeren, „ die in het verkiezen der Wethouderen te zeggen „ hadden, elk in't bijzonder, te onderrigten, hoe „ zij zich daar in hadden te gedraagen: fchoon zij, „ 't welk een groot voonegt was , hunne Kerken„ raaden verkoozen , naar hun eigen goedvinden. „ 't Welk ," voegt hij 'er bij, „ zommigen deedt „ omzien na de voorige tijden , toen de Grauwe „ Monniken den Magillraat helden." Welk een openbaare hoon de Hoogleeraar Episcopius , te dier Stede, moest lijden, toen hij ten doop hondt over

zijns

Sluiten