Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der NEDERLANDEN. 4°?

oogmerken. De ftrenge behandeling, den Arminiaanen aangedaan, natuurlijke beweegenisfen veroorzaakt hebbende, hadden zij de opfchuddingen te Hoorn , Alkmaar, Leyden en Rotterdam niet vernomen, of zij vertoonden de noodzaaklijkheid , om dit gefchil op de geweldighe, maar ze'ierhe , w jze aftedo?n. Eenigen helden eenen middelweg voor, naamlijk het doodvonnis te vellen, maar de uitvoering optefchorten tot dat één der Gevangenen , of iemand huns Aanhangs , nieuwe gelegenheid verfchafte. Dan dit werd verworpen , uit overweeging, dat zulks kon gebeuren, wanneer de Regters niet meer bijéén waren, en 'er dus geene Regtbank zijn zou, om het vonnis uittevoeren.' Doch, dewijl veelen der Regteren ten voordeele van Oldenbarneveld bleeven fpreeken , bedagt men alle mogelijke middelen, om hun van gevoelen te deen veranderen. Die op Eerampten vlamden werden gewonnen door de fchitterendfte toezeggingen : de jongften, nog geen kunde genoeg bezittende , om misleiding tegentehaan , lieten zich bekezen door het fchuldvertoon der Gevangenen. Junius , die zo gaarne van deezen post onthagen geweest was , weigerde volitrekt het doodvonnis te ondertekenen. Aarsens moest alle de kunstenaartjen van zijn vernuft te werk hellen, om hem te doen wanke'en. Om hem en anderen overtehaalen, verzekerde men, dat zij flegts tot de doodhraffe zouden hemmen, daar de Prins van Oranje behoten hadt Pardon te verkenen. Men wil zelfs, dat Maurits eenigen

der

Maurits.

Sluiten