Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

•.se

GESCHIEDENIS

Maurits,

Vonnis «d Doodftraf van Olden-

j3arneVBLU.

ftoel op, in de houding van eenen, die gereed wss^ iets in 't midden te brengen; doch de Secretaris ging met leezen voort. Dit geëindigd zijnde , verklaarde Oldenbarneveld : De Regters zetten veel in mijne Sententie, dut zij uit mijneConfesfte niet zullen trekken. Dat men die daar bij voege. Ik dagt, dat zich de Heeren Staaten Generaal genoegd zouden hebben met mijn Lijf en Bloed, en dat zij het Goed , dat 'er is , mijne Huisvrouw en Kinderen zouden hebben laaten behouden. Is dit het loon voor drieenveertigjaarigen dienst, dien ik den Lande gedaan heb? De Regter Vooct viel hem in dereden: Uwe Sententie is geleezen : voort, voort." , De moed , welken die eerwaardige Martelaar der Vrijheid in zijn uiterhe betoonde, verbaasde de aan. fchouwers. Hij behieldt die deftige en eerwaardige houding, welke hem eigen was , kwam op 't Schavot, begeleid doorzijn Knegt, en heunende op zijn Stoksken, hoeg de oogen hemelwaards , mee deeze verzugting: 6 ,God , wat komt 'er van den Mensch! Hij verwonderde zich, geeu Kusfen te vinden, om op te knielen. Men zou bijkans zeggen , dat zijne Vijanden hem den beker der fchande op 't fmaadlijkfte wilden doen drinken: ten minften, dat zij, door verhaasting , het welvoeglijke niet in agt namen. Hij knielde op ce Planken van het ruw Schavot, onderfteund van zijn Knegt, en hortte met den Leeraar een Gebed van omtrent een vierendeel uurs. Opfiaande, fcjieen zijn gelaad nog m;n betrokken dan voDriieen. Zin grijs ho^fd was ongedekt: niemand,

taa

Sluiten