Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der NEDERLANDEN. 463

zen veeier Boeken: en 't werd hem vergund , deeze van zijne Vrienden te kenen. Ze werden hem toeen weder weggezonden in een Koffer. De Slotvoogd liet, in 't eerst, hetzelve openen ; doch, 'er , bij aanhoudenheid , niets dan Boeken in vindendevoorts dit onderzoek na. Deeze onnauwkeurigheid ontglipte het fcherpziende oog niet der Egfgenoote van de Groot . Zij ontdekte haar oogmerk , en hij beproefde, hoe lang hij het, zonder ongemak, zou kunnen houden in een Koffer , dat flegts vier voet min twee duimen lang was , en geen lugt iuiiet, dan door het fleutelgat. In linnen onderkleeding kromde hij zich binnen dit eng verblijf, terwijl mende holligheden met eenige Boeken en Gaarn vulde. Men nam een dag waar, dat de Slotvoogd uit moest weezen. De Soldaaten kwamen , om dit Koffer uittedraagen. De Gordijnen der Bedffede waren digtgefchooven, en de Kleederen van de Groot lagen 'er neffens op een hoel, als lag hij ziek te bedde. Onder het af. draagen vloekten de Draagers over de zwaarte van het Koffer, en zeiden, meer dan eens, tot elkander: Zou 'er de Arminiaan ook zelve in zitten ? Waarop Mevrouw de Groot antwoordde : Zijn Arminiaanfche Boeken. De Vrouw des Slotbewaarders liet, dewijl dit de gewoonte geworden was , het Koffer, ongeopend, fcheep brengen. De Dienstmaagd van de Groot , die in 't geheim was, bezat eene tegenwoordigheid van geest en vaardigheid in 't befchikken en beantwoorden van eene en andere vermoeden aanduidende vraagen, zonder welken de geheele aanL 4 flag

Maurits.

Sluiten