Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

foo GESCHIEDENIS

weezen. Bovenal beklaagde men het lot van Groeneveld. Hij was niet,dan met tegenzin, getreeden in eene Zamenzweering, waar van hij de bijzonderheden niet wist. Hij beleedt alles, wat hem bekend was, terhond , en werd niet gepijnigd , gelijk van Dijk. en Koornwjnder. Men dagt, dat Mauriis deeze omftandigheden in aanmerking zou genomen 9 en eene daad van edelmoedigheid aan deezen Man betoond hebben , al ware het geweest, om te doen zien, dat hij zichzelven kon overwinnen, eneenigerwijze het ongelijk, den onfchuldigen Vader aangedaan, in het gena- veileen aan den fchuldigen Zpon boeten. De Weduwe van Oldenbarneveld met de Egtgenoote en het Zoontje van Groeneveld verzogten , en verkreegen , gehoor bij zijne Doorlugtigheid. Zij deeden een voetval met de diepfte deemoedigheid , en fmeekten met alle drangredenen, die 't moederlijk hart en de tedere liefde eener trouwe Egtgenoote kon opleveren , mengende de woorden met ttaanen, zugten en (hikken, en alles, wat deernis kan verwekken. Hij bejegende de fmeekendeu beleefd; maar bleef onverbiddelijk. Zommigen verbaaien, dat de Prins, te deezer gelegenheid, de Weduwe van Oldenbarneveld te gemoete voerde: Waarom zij geen Pardon voor haaren Man ver„ zogt hadt, gelijk zij nu voor haaren Zoon deedt? " Op welke vraag die edele Vrouw dit veel betekenend antwoord gaf: Mijn Man hadt geen fchuld ; maar mijn Zoon heeft fchuld l Alleen vergunde men dee7x bedrukten liet hartraerendst affcheid van Zoon,

Man

Maurits.

Sluiten