Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der N E D ERLANDEW. 31

den afzonderlijken Vrede, te Munflir gefloten, als mede dg aandrang der Engelfehen , die beweerden, dat de Hollanders de aanvallers in den Oorlog waren, en dat Lodewijk de XIV. niet gehoadeu was zijne Bondgenooten bijteftaan uit hoofde van gefchil len, buiten Europa gereezen (*> Men begrijpt gereedüjk , dat dergelijke beweegredenen geenen geringen indruk maakten op een Hof, altoos zo gereed in 't vinden van voorwendzels , om zich van zijne aangegaane Verbintenisfen te ontdaan.

De groo.fle vrees van Lodewijk den XIV. was5 dat, hij het Gemeenebest in nood laatende, 't zelve een Wingewest van Engeland zou worden , 't zij door 't regt van vermeestering s 't zij door 't gezag, in 't zelve den Prins van Oranje opgedraagen (f). Frankrijk was, overzulks, aan de Ferèénigde Ge westen niet dan met een zwakken en gemaklijk verbreekbaaren band gebonden, 't Is een fchoon tafereel voor 't [taalkundig oog, te zien, Jioe de Wit en van Beuningen zich hier van bedienden, ei Frankrijk overhaalden , om de groote voordeelen, welken het van Engeland verwagtte, te laaten vaa ren, en zich openlijk ten voordeele van het Gemee nebest te verklaaren.

De zugt van Lodewijk den XIV, om met luiste te fchitteren op de tooneelen van Staatkunde, wa genoeg bekend. Men voorzag, dat hij, den Itree

len

(») d'Esirades, TI. p. 567. 568. 575» 57& (f) Zie nldaar, p. 579.

Staats-] Regeer

RItsO.

1 f

Sluiten