Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GESCHIEDENIS

van Frankrijk, dat zulk een vertrek zijne Vloot den Vijand in handen leverde (*). De Graaf de la Feuillade begaf zich , van 's Konings wege , na de Ruiter , om hem tot blijven te beweegen. De Krijgsraad werd aan 't boord van van Nes beroepen, dewijl de Ruiter aan de koorts lag. Hetbeiluit bleef, om niet verder. westwaards te ftevenen (f).

De

(■*) Rakn heeft het zeker mis, als hij te kennen geeft» dat 'er affpraak was tusfchen Frankrijk en Engeland tegen de verèéniging deezer Vlooten. Indien de Brieven van d'Estrades niet allen vermoeden ten dien opzigte wegnamen , zouden die van Lord Arlington het tegendeel duidelijk bewijzen,

(t) Uit het verhaal van Brawt, bl. 543» blijkt niet, dat de la Fei illade de Ruiter gefprooken hebbe, veeleer meet men het tegendeel daar uit opmaaken , en het dus niet hooger dan een sartig vertelzehje houden , als de Gutcue fchrijfr, dat de Ruiter wiskundig bewees , hoe het voor ''s Konings Vloot onmogelijk was, ter oorzaake van de tegenwinden, het Kanaal intezeilen : waar op de la Feuillade hem antwoordde, dat dezelve segen wind en jlroom op zou zeilen, en dat de Heer van Beaufort daar toe last van den Koning entvangen hadt. De Ruiter , niec gewoon aan zulke vergrootende fpreekwijzen, bovenal in een onderwerp , waar het op nauwkeurigheid aankomt, verfchrikte op dit zeggen. Hij vatte de fterke fpreekwijzen , zo zeer ftrookende met den Franfchen leevendi«en aart, naar de letter op. Hij verbeeldde zich, dat

hunne

StaatsRegiering.

Sluiten