Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der NEDERLANDEN. 467

(haken, 't Scheen dat zo de een als de ander liever te midden van de verilaagehen op den velde wilde vernagtcn, dan den Vijand de eer laaten, van het flagveld behouden te hebben.

Elk der ftrijdende Partijen fchreef zich de eer der overwinningë toe : in Frankrijk en 'mBraband zong men het Te Deunt; doch beiden met even weinig gronds. De Franfchen hadden de agterhoede en den middentocht der Bondgenooten geflaagen; maar het overige des Legers, met de voorhoede veréénigd, hadt Rand gehouden; en het Dorp Fay , welks inneemen de overwinning aan de Franfche zijde zou beflist hebben , kon niet venneesterd worden. In de twee eerfte aanvallen doodden . de Franfchen veel Volks, kreegen eene menigte van Krijgsgevangenen en buit; maar in cjen laatften namen de Bondgenooten wraak. Bij het Dorp Fay zag CoNné, hoe zerr het hem aan Volk ontbrak, en dat het met hem gedaan was, indien hij geen onderfiand kreeg. De nagt kwam, enCoNDé gelastte, dat men nieuw Volk en gefchut zou aanvoeren,om de Bondgenooten, bij 'taanbreeken van den dag,uit dienvoordeeligenpost te verdrijvem Allen, die deezen voorflag hoorden, beefden; en het was ligt te ontdekken, dat hij alleen ten oogmerk hadt, den flrijd te hervatten. Hij was van 't p2ard gefteegen, en alles van wederzijden in rust, wanneer, ten elf uuren,bij hervatting.de ftrijd begon. Bijkans al de Ruiterij nam de vlugt, en de Graaf d'Ostian , zijn Opperftalmeester, eer Man van beproefde dapperheid, hadt veel werks, om

CON-

WlI.T.EM DE 111.

Sluiten