Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

42

GESCHIEDENIS

Staats-

r1ng.

i I 1 ]

I I t

r

J

ge-

enge doortochten, fcheenen elkander te betwisten, wie de meeste dagen geven kon of ontvangen : en, wanneer de langduungheid. van het gevegt de vermoeiden noodzaakte eenige fchreeden te rug te wijken , om uitterusten op hunne wapenen , welker zwaarte de afgematte ftrijders nauwlijks konden draagen , werd hunne plaats onmiddeüjk aangevuld door anderen. De Franfchén verdubbelden hunne poogingen naar gelange van den wèderftand , hun gebooden: zij meenden de Hollanders aan 't wankelen en op het punt der overgave gebragt te hebben: voorraad van kruit begon te ontbreeken: men dagt, zij zouden moeten kiezen de wapens nederteleggen ,' of in de moerjsfen te flikken ; doch zij Haken de' Bajonet op den Snaphaan, en deeden een nieuwen aanval op Ouderen, de eenige Plaats , door welke zij eenen aftocht'konden maaken. De Generaal Farel en de Graaf van Dohna trokken tot den midiel door 't water, om dit Dorp te bereiken , en van wee kanten aantetasten. Ten zelfden tijde drong le Graaf van Tilly met de Dragonders , onder, teund door 't grof gefchut, hem nogovergebleeven, er (linkerzijde in , en, geholpen door den Generaal lowPESCH , die de Ruiterij geboodt, deedt hij de franfchén wijken , en noodzaakte hen dat Dorp iet het gefchut, daar veroverd, wedertegeeveo.' )e opkomende avond fcheidde de hardnekkig veg. :nde partijen niet, het ftrijden duurde tot elf uuf * en de Hollandfche Veldheeren bragten , met krijgsroem bedekt, te-en alleverwagting, het af-

Sluiten