Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Petrus.' 297

|je;h ontüuiten, dat de aarde fplijten zou, en xxm., at alle de kwaaden, die Mj over zich zeiven Dfiv^; f ewenscht had, op hem zouden nederltorten! i Hier door werd zijne ziel gefolterd, in l laatfe van rust te vinden, die hij zocht, gree] en verdubbelde verfchrikkingen hem aan. , En 't bleef niet alleen bij ftille overdenking: i e angst die in zijne ziele woelde, dreef hem oort,hij maakte zich van daar, hij ging naar uiten en weende bitterlijk. Hoe is 't mogelijk, dat hij nu naar buiten on gaan, daar hij zulks te voren reeds vereefs had gepoogd, en de vermeerderde vcrroedens, dat hij een leerling van Jefus was, unne oplettendheid te meerder opgewekt zul% hebben, om hem in 't oog te houden, dat

lij 't niet ontvluchten kon? 't Is zo,

lit fchijnt vreemd : doch 't komt mij aanleemlijkst voor, dat het verborgen Godsbetier hem eenen vrijen uitgang befchikt heeft.

Hij ontkwam nu gelukkig die plaats, welker .andenken hem, geduurende zijn ganfche leren, een' killen fchrik zou aanjaagen: hij ging n den dillen nacht in eenen eenzaamen hoek Ier ftad of buiten de poort, zijne fchaamte vederhield hem , .om zich langer bij Jef-is te louden, of liever de fchrik voor nieuwe verT 5 zoe-

Sluiten