Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Meester de gewoonte, om de opgelegde firaf te verzachten , of om zi n woord niet te houden, zoo dat hij zich door zwakheden, verkeerd medelijden , als anderzins laat regeeren, dan heeft het weinig indruk, en de kinderen redeneeren haast bij zich zeiven: ,, ja, ,, het loopt nooit zulken vaart; hij zegt het ,, wel, maar hy doet het niet." Veelen verliezen zelfs voorzodanigen Meester hunne achting; daar, integendeel,wanneer de gedreigde ftraf wordt uitgevoerd , dezelvevoor hun gedugt wordt, en het gewenschte voordeel aanbrengt. Ik behoef zulks niet te betoogen; de ondervinding heeft dit, in alle Schooien, genoeg geleerd.

De beste wijs om de gelegenheid', tot jlrafjen te weeren.

De brave Onderwijzer geeft ook een voorbeeld van ijver aan zijne Leerlingen; daar in, dat hij van hunne taak, ook altoos de zijne maakt. Nooit zal hij in die uurën, welke voor de Schooloeffening gefchikt zijn, iets voor zich zeiven doen, maar altoos met de kinderen bezig zijn. Zijne oogen vliegen door de School, en niets onifnapt zijne oplettenheid. Is het overhooren van de gewoone lesten afgeloopen, dan gaat hij eens door de School wandelen, nu bij den eenen, en dan bij den anderen , om te zien hoe ver zij met hunne taak gevorderd zijn: doet deeze eens eene vraag, met betrekking tot de onderhanden zijnde taak, en fpreekt geenen een woord van aanmoediging toe. En dus houd hij hun tl ge-

Sluiten