Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lo CHARACTER ■ SCHETS

tooning van treurigheid onze deelneeming in haare geheime bekommering vermeerderen; zij willen daar door des te beminnelijker, belangrijker en verleidender voor ons worden, fchoon zij dikwils in dit fluit merkelijk mistasten. Zij gelooven, dat in de vrouwelijke neêrflachtigheid als een zeilfteen gelegen is , dien wij Mannen niet wederftaan kunnen, en zij hebben in zeker opzigt, en in zekere oogenblikken , daar in geen ongelijk; de indruk der ftille vrouwelijke bekommering werkt dikwerf dieper op ons, dan fchoon*. heid en tederheid- — Dan, zij weten tevens , dat eene te lang aanhoudende, weemoedige luim, en een oog, waar uit fteeds traanen vlieten, ons eindelijk zeer verveelen zoude, en daarom gaat haare droefgeeftige houding dikwils zoo fchielijk tot den toon van luidruchtige vrolijkheid over. De fcherpzinnige menfchenkenner, saint evremont, heeft in één zijner meefterlijke Brieven aan de Vrouwen van zijnen tijd , die geenen, welke eene gemaakte droefheid en neérflagtigheid vertoonen, en van een ingebeeld lijden des gemoeds droomen, zeer nadrukkelijk genoemd:.— Comédiennes d,affli6tion. Ik weet niet, of men een gepaster en bekwaamer uitdrukking voor deeze zoort van Toneelfpeleresfen zoude kunnen vinden.

De redenen van deeze dikwils zoo zonderlinge veranderlijkheid der vrouwelijke luimen, kunnen dus in 't algemeen zeer voegzaam in natuurlijke en zedelijkeverdeeld worden. De natuur heeft het nu eenmaal zoo gewild, dat het vrouwelijk gedacht aan meerdere lichamelijke gebreken , of, wanneer die uitdrukking te hard mogt in de ooren klinken, aan meerdere natuurlijke onbekwaamheden moest onderworpen zijn. Het getal van deeze fteeds wederom komende en onvermij-

Sluiten