Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oer. VROUWEN.

3, der u moeds genoeg heeft, zeide hij met eene ze„ gevierende ftem, die fteeds nog zijne hooge gedach,, ten van de getrouwheid zijner Echtgënoote fcheen ,, aan te duiden, geleide mij, èn toone mij deeze ,, Vrouw in de armen van den echtbreker, — doch „ zoo, dót ik niet gemerkt wofde, — zoo , dat mij„ ne Vrouw nimmer eenige verdenking omtrent mijne „ liefde voeden kan.

„ Deeze vordering was zekerlijk vaü een geheel bij« „ zonderen aart, en Wel zoo zonderling , dat nie„ mand onder ons zig geneigd gevoelde, om daar aan ,5 te voldoen» De zaak was te teeder, en de gevol* ,, gen konden verfchrikkelijk worden, daar in de uit*

voering zig zoo veele onvoorziene dingen opdee,j den, en zoo veele onftdimige hartstochten opeen* ,, maal van alle kanten ontftaan konden, al ware het „ zelfs, dat wij van den verwijfden gunfteling der 5, Echtbreekder niets te vreezen hadden. Onze wei„ gering intusfchen vermeerderde de befpotting van ti den Man , over onze ligtgeloovigheid. Hij hield „ ons ten minften voor bedrogenen, die zig door en-

kelen fchijn, en door de verblinding van een kin*

derachtig en verwijfd wantrouwen, of wel door el-

lendige vrouwen - praatjes lieten om den tuin leiden. „ Doch niet hij, maar wij wisten met zekerheid, ,, dat zijne Echtgënoote op zekere uuren met haaren ,, minnaar dan eens in het eene, dan eens in het an»

dere prieel van zijnen tuin te zamen kwam, en dat ,, deeze fchuilplaats der Galanterie aan niets minder, „ dan aan de Hcmelfche liefde., was toegewijd. De „ nieuwsgierigheid van een klein boeren meisjen had

alles door eene zekere omftandigheid , welke ik „ niet verhaalen mag, ontdekt.

5, Wan-

Sluiten