Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

du VROUWEN.

12?

gezicht verkondigde den onweers-ftorm , die in zijne ziel woedde. ■—■ Neen! neen! het is niet mogelijk, fchreeuwde hij nu weder luidkeels uit. De „ fchoonfte en weldadigfte van alle goede hartstoeh,, ten, de liefde der Vrouwe, kan aan de eerlijkheid en trouwe van den Man zulk eene düivelfche pots fpeelen! — En met dit al zijt gij rechtfehapene ea omzichtige Mannen, welken ik nog nooit op eene „ onwaarheid betrapt hebbe, die mij in de neteligfte „ omltandigheden van mijn leven op de goedaartigfte „ wijze leiddet, en misfchien nooit, dan door de „ ontdekking van één der verfchrikkelijkfte geheimen,, ,, jegens mij misdeedt. O mijne Broeders! riep hij ,, uit, wanneer hij met eene mannelijke onftuimigheid, maar ook met een mannelijk vertrouwen, om „ onzen hals vloog, — redt, redt mij uit de aller-. „ fchroomlijkfte geiteldheid des gemoeds, uit de hel„ fche kwelling der onzekerheid met opzicht tot mij,, ne goede, mijne — trouwlooze Vrouw.

„ De bange ftem, waar mede hij deeze woorden „ uitfprak,. de kommervolle trekken van zijn andera „ zoo ftatfg aangezicht, de heete traanen, die hij op ,, onze wangen weende, drongen doof ons merg en „ beenderen. Ons hart bloedde met het zijne, wij „ gevoelden met hem de grootheid der geledene bele„ diging, en der vrouwelijke ondankbaarheid, en nu „ waagden wij het, om, in deeze verbittering tegen„ de Echtbreekfter , hem zeik naar de Grot van „ socrates te geleiden , in welke zig het lieve „ paar verborgen had. Maar op den verfchrikkelij„ ken weg derwaards moest hij ons echter ftilte en be„ daardheid beloven, om niets meer te zien en te „ hooren, dan 'er te zien en te hooren was. Wij

„ na-

Sluiten