Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(sis)

ke Godfpraak hier in zijne volgelingen vervuld werdt. Maar bijzonder behoefde Apostel petrus zulk eene ernftige vermaaning, welke hem merg en been doordringen en -zijn , anders zoo getrouw,hart op het derkftegrieven en doorbooren moest petrus meende zich zelven en zijn eigen hart best te kennen „Rabbi! moeten 'er in den invallenden nagt zoo ,, veele bijzonderheden gebeuren, zo dat uwe vrienden ver„ ichrikken, en zich allen aan u ergeren zullen;dan weet ik

toch, dat gij mijn hart , goede gevoelens, mijne oprechti, heid, trouw en ltandvastigheid te vél kent, om een enkel j, oogenblik aan mij, uwen lieveling, die u het beste en te„ derde hart toedraagt, aan mijn heldenmoed en onverfchrol„ kenheid te twijffeleu, en om te denken, dat ik lafhartig ,, genoeg zoude kunnen zijn om alle uwe liefdeblijken met „ ondankbaarheid en kleinhartigheid te beandwoorden. Rab-

bouni} al gebeurde het, dat de grootfte en fchrikverwekkende „ voorvallen geboren wierden , zo dat zij, die u zoo wel als

ik getrouwheid en hulde gezworen hebben, afvallig wier„ den, hunne mensehjijke zwakheid verraadden, en zich allen, „ aan uergeren mogten;zo zweeriku nogthands onverander„ lijke trouw; aan mij zelven gelijk blijvende,zal ik nimmer „ aarzelen , u nooit verlaten." Waar toe verdout zich het menschlijk hart, dan eens zoo trotsch, dan wederom zoo klein en vertzaagd?,,petrus bedenk uwel,bedenk,dat gij

een mensch, een zwak mensch zijt! Verhoogmoedig utoch ,, niet tot uwen val en ongeluk!" Zo geleidt de zagtmoedige j tt s u s, al onderrigter.de den zwakken petrus, wiens diepe val zo nabij was. ,, petrus! ik uw Meester, aan wien gij „ geen geloof zult weigeren, petrus! ik zeg u, en laat „ mijn woord u toch opmerkend maaken, in den eerstkomen,, den, nog in de ten nagt, eer de haan tweemaal zal ge~ „ kraaid hebben , zult gij mij driemaal verlochenen." De welmeenende Apostel meer zijne onfluimige hartstochten dan noodig overleg en wijs beraad volgende, laar des Heilands voorzegging niet onbeantwoord. Zijn hart gevoelde te veel erkenlijkheid en menfehenmin om tot zulk eene onverandwoordelijke laagheid over te hellen: trapswijze wordt hij in zijne verklaaring derker, gedraagt zich onvoorzigtig, overeilt en misleidt zich zelven ;.,al moest ik ook met u fterven, zoo zal „ ik u toch r.iet verlochenen." En hoe ras bezweek de heldenmoed van den zoo neren petrus? Eer de haan tweemaal kraaide was hij een verlochenaar zijns meesters en een fnoode vervloeker van zich zelven geworden. Wel ter plaats de waarfchouwing van kristus, waakt en bidt! waakt en bidt! feoe gewillig de geest ook zijn moge,het vleesch is zwak. Bij

dU

Sluiten