Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 358 )

ren zoon alle» op éénmaal verloor, zich aan deze plaats zoude hebben laten vinden, waar niet dan treurigheid en zielfnart haar treffen konden? Zou zij niet veeleer, door droefheid overftelpc, de ftille eenzaamheid gezocht, van da woelige wereld afgezonderd, haar leed overdacht, haar. kloppend en gefolterd hart ruimte gegeven en aan haare traanen den vrijen loop gegund hebben < Wie toch hadt het haar kunnen verdenken, bij aldien zij in dien bedroefden ftaat, in bittere wee- en jammerklagten, met vreeslijke gebaarden gepaard, uitgeborften, en als ontroostbaar geweest ware? Zij was eene weduwe, veiloor haaren eenigen zoon, en in hem haaren man, verzorger, vader, fteun en hulp, troost en leven, haar alles! Haaren braaveii en onfchuldigen zoon wordt vati haar moederhart afgefcheurd , fuood mishandeld, tusfchen booswichten aan 't kruis genageld! Ach! welke folteringen en zielfnart? Wat gevoelt het moederlijk hart in deze benaauwde oogenblikken ? wat fpreekt het ? Ach • mogt zij het klamme zweet haars zoons afwisfchen, zijne wonden verbinden, mogt zij met haare vingeren zijne gebrooken oogen toedrukken, haar hart hier vrij uiten, mogt zij met haaren zoon den geest geven! Maar ook dit mogr zij niet, daar zij zich te midden van jesus, en moogliji; ook van haare vijanden bevondt. Haar overkropt nat kon zich hier niet ontlasten; door droefheid overftelp:, moest zij hier de geweldigfte fmarten doorftaan en daadUk ondervind m, het geen simeon haar weleer in den u-rapel te jerufalem voorfpeld hadt: Een zwaard zal door uwe ziel gaan, op dat de gedachten uit veele harter geopenbaard worden. (*) Niet minder gevoelde de grootmoedige Heiland en hartenkenner, dan zijne beangste moeder; dragende, aan 't kruis genageld, en van haar afgefcheiden , voor haar alle mooglijke zorg, door haar aan joSnnes, zijnen getrouwen Discipel, aan te bevelen. Hij fprak tor, zijne moeder: Vrouw, zie uwen zoon! en to: zijnen lieveling joaNN'ks: zie uwe moeder! en van dat uur nain hij haar in zijn huis tot zich, om haar in alles te verzorgen, ft) Ontijdig zoude het gewis geweest zijn, wanneer de Heiland in tedere bewoordingen en hartbreekende uitdrukkingen, haar als moeder aangcfproken, en een klagend affcheid van haar in 't openbaar genomen hadt, wijl fommigen mooglijk met medelijden op haar neergezien,

mm

("") Lucas II:

0 Jeömt. XiX: ;6, 2?.

Sluiten