Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 368 )

„ nisca (Socrates) te durven vergelijken bij den Zoon „ van maria! Welk een afftand van den een'tot den an„ der! socrates, zonder fchande, zonder fraerte fter„ vende, fpeelde zijn perfonaadjen gemaklijk ten einde toe, „ en wanneer eene zachte dood zijn einde niet hadt be„ kroond, zou men mogen twijfelen, of hij, met al zijn „ verftand, wel iets meer dan een drogredenaar geweest ,, was. Hij leerde, zegt men, het eerst de zedekunde, „ anderen hadden die reeds voor hem in practijk gebragt, „ hij deed niets meer dan te zeggen, het geen zij gedaan „ hadden, hij deedt niets meer dan hunne voorbeelden tot „ onderwijzingen te brengen, aristides was rechtvaar„ dig geweest, voor dat socrates gezegd hadt, wat „ rechtvaardigheid was. leonid as was voor zijn Vader,, land geftorven, voor dat socrates het tot een pligt „ gemaakt hadt zijn Vaderland te beminnen, sparta was „ matig voor dat socrates de matigheid geprezen hadt; „ voor dat hij gezegd hadt, waar de deugd in gelegen was,

„ vondt men in Griekenland veele deugdzame mannen.

„ Maarwaar hadt jesus deze verheven zedekunde gehaald? „ welke hij alleen de lesfen en het voorbeeld gegeven „ heeft. Te midden uit den boezem der raazendite Dwe,, perij deed zich de ftemine der wijsheid hooren en de „ heldhaftigfte en edelfte deugden vereerden door haare te» „ genwoordigheid het laagfte van alle volken. De dood „ van socrates, bedaard met zijne vrienden over de „ wijsbegeerte redenende, is de zachttfe, die men zou kun„ nen wenfchen — die van jesus, onder de zwaarfte „ fmerten gehoond, befpot, vervloekt van een geheel volk, „ is de ijslijkfte, die men bedenken kan. socrates, „ den giftbeker aannemende, zegent den genen, die hem „ denzelven aanbied, maar tevens weent, jesus bidt on« „ der de affchuwelijkfle ftraffe voor zijn bloeddorftige beu. „ len; ja, zoo de dood van socrates de dood eenes „ Wijzen zij; het leven en de dood van jesus zijn die „ van een' god!"

Te Amflerdam, bij M. de BRUIJN, in de Warmoesflraat.

Sluiten