Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 44)

Ik, ik wel zeide Frederika — En Gij Filip, —— vroeg vader, hoe"ftaat gij er n>ede? Hij zuchte — ik ben 't wederom vergeten, was het antwoord.

Vergeten? zegt de vader! Indien ik niet zelf gehoord had, hoe veel moeite uw braave leermeester heden morgen heeft aangevend, om u deze oude vaderfandfche Gefchiedenis, die altijd onuitwischbaar in het geheugen van elk regtgeaard Nederlander moest gefchreven zijn, In te prenten , dan zou ik misfchien denken, of het ook wclligt zijn fchuld ware: — maar neen, nu bén ik volkomen overtuigd, dat Gy het aan u zelf, aan uwe onoplettenheid te wijten hebt;

Frederika kreeg nu de prent — Filip moest met die beftraffing heen lopen •—

En wat werdt cr toch op het laatst van FU lip? — Een geheel onnut meubel,'die niet veel, en dat weinige nog daarteboven geheel vrugteloos leerde. Niemand kon hem iets opdragen, want het koste hem te veel moeite, om zo lang naar iemand te luisteren, tot dat hij hem de geheele zaak hadt gezegd. Veele menfchen hadden niet de minite achting voor hem — meer andere

verachten hem, en hij hadt geen een vriend.

Toen hij ouder werdt, hadt hij er berouw genoeg over, dat hij in zijne jeugd niet oplettender geweest

Sluiten