Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(.52 )

fmeekte , doch te vergeefsch, wat er gedaan, wat er gezegd werdt, niets baatte.

Wilt gij dan uw vader zien fterven? zeide zijne moeder weenende: moet het u niet, zo lang gij leeft, tot verwijt ftrekken, wanneer uw vader door uw verzuim en onwilligheid fterft? —

Wees gerust zeide Georg, ik gaa alleen, en dat is zo veel te beter, dan blijft er iemand bij as Weet ik dan al uwen Geneesheer niet, ik ken er een, die mijn overleden vader tot aan zijn dood toe gebruikte; 't is een bekwaam man — dien zal ik roepen.

. Met een vloog hij de deur uit, en binnen de tijd van een half uur was hij met een geneesheeren wondhceler weder terug. Deze vonden den zieken zeer gevaarlijk: indien hij gered werdt, dan moest dit, volgends hun gezegde, alleen toe gefchreven worden aan de fpoedige hulp, welfce thands verleend werdt. Men opende eene ader, en die twee bleven den geheel en nacht aan het huis van den zieken. — Georg ftelde te veel belang in het leven van zijnen weldoener, dan dat

hij niet mede gewaakt zou hebben. 't Was

voor alle die in huis waren eene akelige nacht; (want van tijd tot tijd kwamen alle de bedienden buiten, om dat Georg aan het huis van Hartig in de ftad berigt gegeven hadt van dit toeval.) In

den

Sluiten