Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(53)

den morgenftond kwam de zieke eerst tot zich,, zelf. Thands gaf de geneesheer , tot algemeene blijdfchap, eenige hoop op herftel. Van tijd tot tijd werdt het beter met hem, en na verloop van vier wee', en , kon hij reeds weder in de tuin wandelen.

Hoe veel zou de jonge Hanig er nu wel om hebben willen geven, wanneer hij flechts een gedeelte van dien lof zich hadt mogen toecigenen, welke alle den braaven Georg toezwaaiden, „ Gij „ hebt mij het leven gered'', zeide de oude man, terwijl hij hem liefderijk omarmde: „ Gij hebt mij „ mijnen lieven man, en mijn zoon een braaven ,, vader behouden" zeide de moeder ; en alle dienstboden in het huis van Hartig befchouwden hem als den redder van hunnen goeden meester, en dankten er hem voor.

• Dat Georg bij dit alles niet onverfchillig kon zijn, kan men wel begrijpen, doch niets verheugde hem meer, dan dat hij door zijne poging het leven vanz ijnen weldoender en tweeden vader gered hadt. Deze beloonde hem ook rijkelijk, en behandelde hem van nu af aan even als of hij zijn eigen kind was, en liet hem alles leeren, wat hij leeren wilde.

De jonge Hartig werdt door dit voorval zo getroffen , dat hij van dien tijd af alle menfehenvrees D 3 zocht

Sluiten