Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij beloofde hem, dat hij den daader', wie hij ook zijn mogt vergeven, en Jan terftond Weder in zijn dienst wilde neemen. — Dat zelfde zult gij doen, zeide de Arts, zo ras gij mij voor een eerlijk man houdt,en op mijne ver. Zekering u zelf van zijne onfchuld overtuigt. Doch ik begeer niet, dat gij u overhaast. Overleg het bij u zelf: meer kan ik u voor tegenwoordig niet zeggen.

Adolfs ouders zagen elkander vol verwondering aan* Ter zeiver tijd komt er een bediende binnen met bcrigt, dat er iemand was, om denDoSor te fpreken. — Men floot de maaltijd, en de Doiïor ging naar buiten. —

Intusfchen hadt Adolf de oogenblikken, die hij op zijn kamer gefleten hadt, in de grootfte angst en benaauwdheid doorgebragt. Voorzeker, dacht hij bij zich zelf, de Doiïor weet de geheele historie : hij zal alles aan mijn vader verhaalen, en wat zal er dan van mij worden ? — Zijne denk* beelden waren verward. Zo ras hij Hechts een klein geritlèl aan de deur hoorde, dan dacht hij reeds, dat hij geroepen zou worden, en al wat aan hen was begon te beeven als een blad aan de bo0m. — Geheel onthutst liep hij de kamer op en neder zuchte,weende en wrong zijn handen.— Thands hoorde hij iemand de kamer naderen: hij E iuis-

Sluiten