Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 67 )

Doctor. En gij hebt het al dien tijd voor uwé ouders kunnen verbergen?

adolf. Ik was te zeer bevreesd voor mijns vaders gramfchap. Achl had ik kunnen denken * aat het zo zou lopen?

doctor. Maar dacht gij dan niet , dat het eindelijk eens aan den dag moest komen? —

ad o l f. Ik weet zelf niet, wat ik gedacht heb: ik was geheel alleen, en meende dat niemand mij gezien hadt.

doctor. En al hadt niemand u gezien, dacht gij dan niet, dat God u zag? wist gij niet, dat hij zodanige dingen niet ongeftraft kan laten? U eigen geweten heeft u tegenwoordig reeds hard genoeg beltraft. Denk nu eens, wanneer uw vader dit ontwaar wordt?

Adolf weende bitter,' en drukte en kuste onophoudelijk de hand van den Geneesheer. Alleen om uwes vaders wille, zeide deze, heb ik hem de historie nog niet verhaald. Hoe grievend zou het voor hem zijn, wanneer hij ontwaar wierdt, dat zijn zoon, dien hij zo goed behandelt, zo lief heeft, zijn Adolf, van wien hij zulke goede verwachting heeft, zo (legt kan worden?

Ach, zeide Adolf met eene mikkende ftem,' jk verdien zijne litfde niet, en gij zijt nog zo E 2 goed,

Sluiten