Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iets innemen; ik zal, zo ras ik tehuis kom, u eenige medicijnen zenden. —

Thands ging de Geneesheer wederom bij de ouders. Adolf wierp zich vol vreugde op de knien, dankte God, dat hij thands van zo veele benaauwdheid verlost was, en hadt hem om vergeving van het kwaad, door hem bedreven. Met heete traanen beloofde hij, van nu af zo te zul-' len leeven, dat de goede God hem altijd lief kon hebben. .— Na dit alles bevondt hij zich veel vrolijker en opgeruimder, dan hij te vooren ooit geweest was. Niets verontruste hem meer: alleenlijk wenschte hij, dat zijn vader zich mogt laten overhaalen, om Jan wederom in zijn dienst te nemen. —

De Geneesheer vondt de ouders nog bij el. kander. Zij hadden de zaak op nieuw overlegd, en het fcheen hen onbegrijplijk, hoe Jan onfchuldig kon zijn, en nog meer, hoe de Doüor dit zo zeker kon weten. Langen tijd waren zij twijfelagtig, wat hun te doen Mondt: eindelijk zeids de vader; 't is, wel is waar, onwaarfchijnlijk , doch niet onmöoglijk. Indien de DeStor zich. Hechts een weinig duidelijker wilde verklaaren; want hij weet zeker, hoe het geval gebeurd is; anders zou hij zo regtftreeks niemand

ver-

Sluiten