Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„ wij niet langer tijd hebben, om hier te blij; « ven."

emil. Hoe! gij zeide immers, dat gij zo lang kont blijven, als gij zelfs wilde ?

lotje. Ja, ik heb vergeten, dat Mama ons bevolen heeft, om niet te lang uitteblijvcn, naardien

zij nog eene wandeling met ons wilde doen.

moed. Dat is mij leed; ik hadt gewenscht, nog iets te kunnen toebrengen tot bevordering van uw genoegen, naardien de tijd mij dit thands ver. oarlooft, Doch wanneer uwe lieve moeder zodawig een bevel heeft gegeven , dan kan ik er niet op dringen, om hier nog wat te vertoeven.

Hendrik en Lotje namen dan aflcheid, Karei en Emilie geleiden hen tot voor de deur, Hier wilden Hendrik en Lotje, dat zij hun zoude belopven, om

binnen kort eens bij hen te komen: indien

onze ouders ons dit veroorloovon, antwoorde Emilie. Gij zult eens zien, zeide Lotje in het heen gaan, of

het u bij ons niet zeer wel bevallen zal.

JVeen, zede Karei zo ras zij vertrokken waren, en hij met Emilie wederom te rug ging naar het prieel, neen! ik verzoek moeder niet, om daar naar toe te gaan. - Maar wat of onze lieve moeder nu wel zal zeggen ? emil. OchJ ik ben zo kwaad op mij zelf, dat

ik

Sluiten