Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 157 >

fcud was, nochtans was Ivj niet in ftaat, om één ™i te lezen; en in 't fchrijven was h>] geheel onbedreven, wanneer hij de pen oP het papier zet,te dan kon men nauwlijks één letter behoorlijk «onderfcheiden; 't was veel eer een ellendig gekrabbel.

Karei integendeel, zo als gij reeds zult vermoe. den was zo veel te vlijtiger en oefende zich langs zo meer. - Zo wiesfchen ze beide op ; milem bleef een onnut meubel; hij vertrouwde oP het groot vermogen, 't welk hij met den tijd. van zijn vader en Tante zou erven, waarom In, het overtollig rekende, om veel te leeren.

Karei integendeel oefende zich van tijd tot tijd-, en maakte zich daardoor zeer veele kundigheden eigen,waardoor zijn verftand verrijkt en befchaafd, en zijn hart meer en meer veredeld, werdt. Hij was van oordeel, dat men geruster kon vertrouwen op kundigheden, welke men opgezameld hadt, dan op fchatten, welke hij met den tijd zou kunnen verkrijgen. *t Geen ik geleerd heb, dacht hij, dat is het mijne, en blijft het mijne, niemand kan het mij ontrooven? daar ik integendeel mijn vermogen op duizenderlei wijze kan verliezen, en dan zou ik, indien ik niets meer, dan mijne ontroofde fchatten bezat, een ongelukkig mensch zijn,

Sluiten