Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

£ 193 )

nacht voord, tóf dat het eindelijk op een klip ftootte; 't was in den vroegen morgen tegen 't aanbreken van den dag. Men zocht terftond door pompen het fchip boven te houden» doch wat men deedt, alles was te vergeefs. — Willem, d.e elk oogenblik den dood voor oogen zag, was zo ontfteld, dat hij geen raad meer wist, en geheel verlegen èn verwilderd was. Karei integendeel was zeer bedaard , en dacht, hoe zich best te redden, vier matroozen werden voor hunne oogen door een golf weggcflingerd : andere zetten de groote boot uit, doch die werdt zo vol, dat Karei begreep, om zich niet in dezelve te moeten beseven - Gelukkig herinnerde hij zich , ergens gelezen te hebben, dat eene matroos zich m een foortgelijk geval op een wolzak gered hadt. Hij zag eenige baaien liggen, zie daar zegt hij, een middel om ons te redden; Willem, indien wij ons zelf niet helpen, dan zijn wij verlooren - zie daar de boot — wie durft zich daar in waagen. Volg mijn raad, wij zullen die twee baaien nemen en ons daarop vast binden. — Zo gezegd, zo gedaan - zij bonden zich zelf op die baaien, en, vervolgends maakten zij die ook aan elkander vast, en verwachten zo het oogenblik , dat het fchip zou zinken. Eindelijk was dit oogenblik daar — het volk, 't N welk

Sluiten