Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( ? >

Frans was anderfins een goed kind , hij bezat een even goed hart, als zijne zuster; — maar dikwils was hij wat los. Zijne losheid hadt hem, juisi op dien zelfden avond, toen zijne zuster die braave daad verrichte , verleid tot eenen misflag, die hem, na dat dezelve bedreven was , bitter griefde.

Bij het huis zijner Ouderen was een kleine tuin;— wanneer hij over dag zijn werk naar behooren ver. richt hadt, mogt hij in denzelven, zich 'savonds vermaaken. Zijne Ouders wisten , dat hij niet fnoepagtig was, en dus konden zij er zich gerust op verlaten, dat hij, zonder hunne toeftemming, geene vrugten zou piukkcu, die hem nadeel konden doen. Doch een hoofdgebrek hadden zij bij hem ontdekt, hij was, naamlijk, een groot vriend, om met fteenen te werpen, — vooral , wanneer hij meende, dat men hem niet zag. Men hadt hem dit meermaalen verboden, en wanneer hij er aan dacht, dan deedt hij dit ook niet, want gaam gehoorzaamde hij zijne Ouders, gelijk alle braave kinderen gaarn doen.

Op den avond , tóen zijne Ouders met zijne zuster, ten huize van de Ouders van Julia waren, fpeelde Frans in 't eerst alleen, en was regt blijde en verheugd in de kleine tuin. Hij plante, begoot de vrugten , en bondt de erwten aan rijfen A 4 vast,

Sluiten