Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( n 5

hij kon , dan den va^er, dan weder den zoon , dat men hem toch zou vergeven.' Hij beloofde alles; doch alles te vergeefsch. De Schoenmaker ftondt er ftijf en fterk op, dat zijn vader dit ge. val moest weten, zo fpoedig hij thuis kwam, of ten minden den volgenden morgen, zo ras hij opftondt. Toen Frans nog niét ophieldt, dreigde de Schoenmaker, dat, bij aldien hij niet terftond heen ging, hij hem... en met een tilde hij zijne hand op, om te toonen, hoe hij niet ongenegen was, om hem nog een pak flagen te geven , 't geen hij, naar zijne gedachten , wel verdiend hadde. —

Frans moest dus onverhoord wederkeeren. Thuis komende, ontdekte hij, dat zijne moeder en zus-, ter reeds teruggekomen waren , en eenige vrienden haar vergezeld hadden. Wat zou hij doen? Hen met betraande oogen te gemoet komen ? dat kon niet. „ Men zou het, dacht hij, terftond in „ mijne oogen lezen; en wat zouden dan uwe „ ouders zeggen?" (hij wist niet, dat zijn vader nog niet thuis was} ,, wat zouden er die „ vrienden van denken?" —

Befluiteloos, wat te doen, gaat hij wederom in de tuin , doch naauwlijks was hij daar , of hij hoorde roepen. Zo veel mogelijk zocht hij een vrolijk gelaat te vertoonen, ten einde, althans ih

te-

Sluiten