Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

c 140 >

kon Nina niet zeggen — fpraakloos zonk zij ne. der voor Leda, omkatte haar knieën, — en verborg haar aangezicht in haar gewaad. — Leda bief haar met veel moeite op, omhelsde haar, — en — in een oogenblik was zij verdweenen. —

De Prins was intusfchen in de wooning van Leda en Nina gekomen, om de laatstgenoemde aftehaalen. — Hij vondt het huis ledig. —- Hij zocht buiten op het veld, eindelijk vondt hij haar— nog in die zelfde houding, waarin Leda haar verlaten hadt. — Toen zij bedaard was, verhaalde zij hem het gebeurde, zij ging vervolgends met hem, en bemind van de ouders van haaren Echtgenoot, — en van het geheele volk, leefde zij langen tijd, tot heil van haaren Echtgenoot en Kinderen , ja van het geheele volk, —

Louise. Is hier de historie uit, Grootvader?

Karel. Zoudt Gij denken, dat er nog iets aan ontbrak?

Mina. Spotter, zijt Gij al weder bezig? — Ik wenschte ten minften er nog wel iets bij. —_

Grootv. En wat is dat, lieve Mina?

Mina. Grootvader heeft ons gezegd, dat dit verhaal leerrijk was. Nu is toch de verfchijning van zodanige Tovernimf onwaar, er zijn even min zedanige bioemtjens — dit heeft Grootvader zelf ge.

zegd.

Sluiten