Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bag h!j hem; —> hij wende zijne oogen van hem af; — en Almanzor fnelde voord.

Mina. En verloste hem niet?

Grootv. Dat kon hij hier niet doen. Gij hoorde immers, dat de Koning dit zelfs niet vcrmogt. Terftond zocht hij den wachthebbenden Officier op, verhaalde dezen, dat Hwjein zijn Vriend Was en hij hem redden wilde, en verzocht hem dus, flechts eenige weinige en niet zeer bedreven manfchappen, ter zijner bedekking, mede te geven. Deze beloofde alles, daar hij in Almanzor niet flechts zijn Vriend, maar ook zijnen toekomenden Vorst eerbiedigde. — Thands nam hij drie zijner vertrouwde vrienden, op wier dapperheid hij iiaat kon maaken, verkleed als gemeene foldaaten, cn vermomd, en met deze drie reedt hij eene andere poort uit. — De troep met den gevangenen wierdt ras ingehaald, en, bij een klein boschje, overviel Almanzor met zijne drie vrienden hen, op 't onverwagtst, zó dat deze bende, door fchrik bevangen, met weirig moeite verftrooid wierdt, Almanzor fteeg van zijn paard, zijne vrienden volgden hem: Hu-Jein wierd van zijne kluisters ontfiagen, „ Vlugt, (zeide Almanzor met eene veran? „ derde ftem,) en vind, is het mogelijk, een beS) ter vriend , dan dien , die u thands redt. — %, Hier — (en met een gaf hij hem e^n beurs

„ met

Sluiten