Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r TREURSPEL. 6?ï

zwaard moede was van het moorden, wierp zich Rolla midden in den weg, hy'fmeekte, hy dreigde, uit zyne oogen fchooten blikfemftraalen, van zyne lippen rolde de donder, dan weder zachte woorden als van een zwaanenzang. Nu eens keerde hy zyn zwaard tegen de vluchtelingen, dan weder tegen zyn eigen boezem. Dus hield hy aan, riep de blooden terug, vergaderde de verwarden rondom zich, greep den ftandaart der Incas in zyn linkerhand, en itormde vooraan. De Spanjaards, die reeds van hunne zege waanden verzekerd te zyn, plunderden de verflagenen, hunne digte ryën waren gefcheiden. Rolla en de Goden aan ons hoofd, een ogenblik beflistte de ze»e. Hier vielen de vyanden zonder tegenweer;0 daar vluchtten zy met een angftig gefchrei. Het flagveld bleef ons. Halt! riep Rolla. Triomf! juichte het leger, en ik begaf my ylings herwaards.

ATALIBA.

Waar is de held des Vaderlands? Waar is myn Rolla?

DE INDIAAN.

Hy nadert.

ATALIBA.

Nu gevoel ik, dat ook Koningen arm zyn.

e i • MM

Sluiten