Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL; t>f

liefde, wier bloemen uit het graf van uwen vriend ontluiken. ■— Maar, hoor ook mynen eed, even gelyk gy Alonzo's laatlfen wil uit zynen mond vernaamt; eer zal myn zoon vergift uit deezen boezem zuigen, dan ik u echtgenoot, dan hy u vader zal noemen!

ROLLA.

Noem my dan uwen vriend, uwen befchermer...

CORA.

Weg van my! Ik ken geen anderen befchermer dan God! Mét dit kind op den arm zal ik het flagveld op- en nederkruifen, ieder verpletterd lyk jnet eigen hand omkecrcn, in ieder gelaat, dat de zieltoogende fmart misvormde, nog een overblyffel der zalige lachjes van mynen gade zoeken! Zyn naam zal ik uftföhreeüwen, totdat de aderen in myn borst te bnrfte fpringen! en zo 'er flechts nog één enkele levensvonk in hem glimt, dan zal hy my hooren, en zyne oogen nog eenmaal voor het lieve licht der zonne opflaan: Doch vind ik hem niet, welaan myn zoon! dan ftorten wy ons midden onder vyanden, De Spanjaards zyn toch ook menfchen. De onfchuldige lachjes van dit kind zullen my door duizend zwaarden den weg baanen. Wie zou een moeder terug ftooten, die haaren gade zoekt! Wie een onfchuldig kind van zich werpen, dat met ftamelcnde' tonge zynen vader roept! Kom, myn zoon! wy zyn overal veilig.

F 4 Een

Sluiten