Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vanMarieTübor*. f

!yk lyden leed gy immers zelf zo mannelyk, met Zo veel waarde, met zo veel grootheid van ziel!

Onzer aller Vader daarboven vergeeve het my, wanneer ik my , in menig droevig uur, in een ligt gemor tegen zyne heilige Voorzienigheid

u;tliet t De hemel gaf haar eene fchoone en

bevallige vorming, vernuft en vrolykheid van geest, een gevoelig hart, een ryp mannelyk verftand. Ik heb de zaaden der waarheid en edel • moedigheid in haare ziel geflrooid; heb haar tot verheven deugd opgeleid. — o God! hoe overinaatig groot was de vreugde van den tuinier, toen hv zyne bloemen, onder zyne trouwe zorg gekweekt , met ieder jfefe , zuiverer , liefderyker

zag ontluiken. En op éénmaal op éen-

maaI Q„a eene korte tttsfehenpoozing.) — Het

uur van den middernacht, myn zoon, wanneer gy gerust aan myne zyde flaapt, is gewoonlyk de bange zorg van myn hart gewyd. Dan dringt zich menigmaal de onwillekeurige gedachte by my op: als zy zich eens wel bevond in de handen van haaren roovcr? als zy — ik kan

deeze gedachte niet langer verdraagen Laat

ons opwandelen, myn zoon!

Eduard.

Naar de zon te zien, is het reeds negen uuren. Binnen een uur zyn wy in Peterhof. Ik mag

het u niet zeggen, vader „ Wees goeds

„ moeds!" En echter zeg ik het u Waarom

A 4 of

Sluiten