Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V R

D E

A A G

(No. 13O

■ A L.

Wat is Deugd?

TToc komt het toch, dat de menfehen zoo onvcrfchillig zün omtrent dingen, die zoo bijzonder gefebikt zijn, om he geluk van ieder mensch, ja om het geluk van t geheele volk voor altoos te vestigen? Wat is Deugd? wie bekommert zich met die vraag? wie heeft lust, om die te beantwoorden? 't is waar, bij wijze van Catechifatie, hoon men nog wel eens met eene koele deftigheid zeg"en Deugd'is eene liefelijkheid, om 't goede te doen;" maar'hoe wordt dit onderwijs behandeld? hoe wordt het aangedrongen'? fchijnt het niet, als of men 't daar op toefPPt om de Deugd onder de menfehen onbekend te maaken > Waarom wordt de Deugd zoo zwaar, zoo moeilijk, fa zelfs onmooglijk voorgeteld? waarom Worden die edele vermogens, die de algoede Godr in den mensch gelegd heeft om zich zeiven en anderen gelukkig te maaken, zoo roeke oos verfmaad? waartoe dat eeuwige geroep van verdTrvenheid, onbekwaamheid, en ik weet niet wat al? waarom wordt de mensch zoo voorgefteld, als of hij door zijne natuurlijke vermogens, die hem zijn Schepper gefchonken heeft, in 't geheel niets goeds kon doen? Wel, levert ons dan de oude Gefchiedems niet eene menigte voorbeelden op, van fchitterende Deugden? Ach! roept de flrenge orthodox, al zuchtende: de Deugden der heidenen ziin maar blinkende zonden! Maar toch, wie wenscht niet, n etmii.dat zulke blinkende zonden in ons Vaderland vrij algemeen mogten worden? zoude dat niet beter zijn, dan fchrecuwende zonden? Ja. zegt een ander, de Deugd deiheidenen is toch maar bloot natuurlijke deugd; en de natuurlijke Deugd is evenwel niet genoegzaam ter zaligheid : toegegeven: maar zeg mij, onbevooroordeelde Lezer! is

Sluiten